επτά καλοκαιρινά χαϊκού για τα χέρια σου

ανάλαφρα

τραγουδάνε μετέωρα

τα δάχτυλά σου

τσιμπήματα

στα μπράτσα σου απάνω

αφήνω σημάδια

χρυσή καυτή

δεν ξεκολλά απ τους αγκώνες σου

η άμμος

μονάκριβη

απ τις γραμμές της παλάμης σου

να πιω νερό

σα φύσημα

γαργάλισα τη μασχάλη σου

αόρατος

χοροπηδάνε

απ την κορφή ως τα νύχια

οι φλέβες σου

τα χέρια σου

που τη θάλασσα υπνωτίζουν

με απλωτές

αποκατάσταση

εγώ είμαι το τέρμα τα δοκάρια και τα δίχτυα εγώ ο κατ επιλογή τερματοφύλακας εγώ ήμουν είμαι και θα είμαι ο τερματοφύλακας απ το δημοτικό μέχρι το θάνατο με φθαρμένα γάντια και προσδόκιμο ζωής τη διαδικασία των πέναλτι -όχι κύριε Τσιτσιμπή τ άλλα παιδιά με βάζουν κάτω απ τα γκολπόστ γιατί έχω ροδοκόκκινα χείλη - μην ψεύδεστε κύριε Τσιτσιμπή όχι το βλέμμα μου δεν κομπλάρει τους αντίπαλους επιθετικούς- εγώ είμαι ο τερματοφύλακας για να σας δείχνω πως τη μπάλα δεν την περιμένεις αλλά την κυνηγάς με τα μάτια και την ασπάζεσαι με τα χέρια είμαι ο ευνοημένος στην αφή είμαι ο φυλακισμένος στη μεγάλη περιοχή εγώ που δεν αφήνω το φίδι να μπει στην τρύπα του εγώ είμαι ο τερματοφύλακας εγώ ο υπαίτιος στην ήττα εγώ ο άσημος στη νίκη

τόσο σ αγάπησα

μπήκε ο ιούλης
είπες "σαλπάρω· έλα μαζί"
μα εγώ παράκουσα στο πι
και σάλταρα