κατά λάθος πατρίδα

*σημαία

σωρηδόν

Jannis Kounellis - untitled

έμπνευση αστού αστείου

αστειοαστισμοί

αστοί περπατούν πεζοδρόμια

παρέες κατά μόνας

σε σωρούς

σάμπως κι εμείς αστοί δεν είμαστε;

μ όλο το σύμπλεγμα

και να μαι τώρα εγώ μέσα της

να πατώ πράσινους φρύνους

σε σωρούς

προς αποφυγήν

κατά λάθος

να πατώ τάφους των Δεκεμβριανών

σε σωρούς

δεκάδες

αντάρτες

να πατώ λείψανα Λακεδαιμονίων

σε σωρούς

δεκατρείς πολέμαρχοι

μ όλα τα τραύματα

χωρίς σεβασμό

ομαδικό το σύμπλεγμα

χελώνες εκατόν τέσσερις

γάτα μία

άνθρωποι οκτώ

Κεραμεικός έσω έξω

από εδώ τη θυμάμαι

έσω εγώ αυτή έξω

στα σκαλοπάτια του Βελβεντέρε

μαζί να φύγουμε σε τρία χρόνια

να χει φεγγάρι όμως

να μπορούμε να βλέπουμε τα μάτια μας

ο ένας του άλλου

τα μάτια

το κοίταγμα

το αναντικατάστατο

τα συγνώμη

σωρηδόν

κι επέστρεφε

σωρηδόν

διάλεξε

εντός/εκτός

κι αν δε μπορείς να γίνεις αυτό που είσαι

θα σαι μονάχα αυτό που θες

αν δεν παλέψεις 

                      αν δε ρισκάρεις

                                           αν δεν την πατήσεις

η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων

                                            θα παραμείνει φυσική εξέλιξη

και η κανονικότητα

                         κανονικότητα

-μα εγώ εξακολουθώ να είμαι πιστός στην ιδέα μου-

όλες κι όλοι

                όλα           
                     τα ετερόκλιτα έρπονται