τόσο σ αγάπησα

μπήκε ο ιούλης
είπες "σαλπάρω· έλα μαζί"
μα εγώ παράκουσα στο πι
και σάλταρα

αδέσποτο

είναι κάτι ποιήματα

που ρχονται και γαβγίζουν

έξω απ την πόρτα σου

ανοίγεις

τα διαβάζεις

τα ξαναδιαβάζεις

ξανά και ξανά

και στο τέλος

μένουν μαζί σου

κατοικίδια

εφ όρου ζωής

(παρένθεση

απόψε καπνίζει φασκόμηλο

παφ πΟΥΦ παφ πΟΥΦ

βράδυ που δε φυσάς

λίβα που φεύγεις

απόψε στάσιμο

ακούγονται τριζόνια

τρι τρι τρι τρι τρι τρι

τ ακούς;

και φυσικά τ ακούς μα δεν τα βλέπεις

εμένα με βλέπεις μα δε μ ακούς

αν δεν είχαμε τις αισθήσεις

δε θα κάναμε κέφι τις ηδονές

οι δύο παράλληλες γραμμές

στη μασχάλη του γυναικείου ποδιού

είναι μάλλον το σφάλμα

από το προπατορικό αμάρτημα

που ο ζωγράφος τις άφησε σημάδι

για ανιδιοτελή ερωτικά καλέσματα

να περιπαίζει του κυνηγού το μάτι

λίγο πριν στρέψει τ όπλο του
στον εαυτό του τον ίδιο

τίτλοι τέλους

και κλείνει η παρένθεση)